×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×
 

Hoe de Catalaanse held Albert Luque Ajax en Newcastle leegtrok

MD
Michel Doodeman, Foto's door: Proshots

October 24, 2017, 10:13

Albert Luque en Luís Suárez stormen op zondag 11 november 2007 de catacomben van De Kuip binnen.

Aartsrivaal Feyenoord staat met 1-0 voor, maar dat is niet waarom de twee Ajacieden woedend zijn. Ze hebben het al de hele wedstrijd met elkaar aan de stok. Luque heeft Suárez op het veld zelfs een schop gegeven.

In de rust ontploft de situatie en ontstaat er een scène die beter past in een telenovela dan in een voetbalkleedkamer. Luque en Suárez beginnen ouderwets te matten en worden meteen beiden gewisseld door trainer Adrie Koster, die er met zijn iconische bloempotkapsel zelf niet bepaald uitziet als een vechtersbaas. Maar waar Suárez later de wereldtop zou bestormen bij Liverpool en Barcelona, gleed Luque via Ajax steeds verder af. Het potje vechten met Suárez was eigenlijk het enige opwindende moment bij Ajax van de peperdure miskoop.

Van links naar rechts: Suárez, Urzaiz, Gabri en Luque. (Foto: Proshots)

Albert Luque groeide op in Terrassa, iets ten noorden van Barcelona. Zijn vaders grote held was Johan Cruijff en de kleine Albert werd de beginselen van het totaalvoetbal zowat eerder geleerd dan het alfabet. Niet echt verwonderlijk dus dat Luque terechtkwam in de jeugdopleiding van FC Barcelona. Daar tikte hij, samen met destijds volstrekt onbekende broekies als Carles Puyol en Luis García, vrijwel elke jeugdploeg in het land zoek. Veel jeugdspelers in Spanje zullen ongetwijfeld dolblij zijn met een eventuele afscheiding van Catalonië, aangezien ze dan niet meer elk jaar vernederd hoeven te worden door Barça. Een debuut in de hoofdmacht van Barcelona bleef helaas uit voor Luque: hij werd op 19-jarige leeftijd te licht bevonden en werd weggestuurd.

Luque ging naar Mallorca, niet voor een emmer sangria zoals veel van zijn leeftijdsgenoten, maar voor speelminuten. In het seizoen 2000/2001 verdiende hij een basisplaats in het swingende elftal van Real Mallorca. Mede dankzij een dodelijke aanval met oud-Ajacied Finidi George, Samuel Eto’o en Luque zelf eindigde de ploeg op de derde plaats in de Primera Division. Vooral met Eto’o had de Spanjaard een goede band, hij noemde hem “mi hermano negro’’, een bijnaam die in het Spaans een stuk vleiender klinkt dan in het Nederlands. Dat ze niet echt broers zijn, bleek toen de twee tegenover elkaar stonden in de finale van de Olympische Spelen in 2000, die Eto’o won.

Luque bleef goed presteren bij Real Mallorca en maakte zelfs minuten voor Spanje op het WK in 2002. In diezelfde zomer werd hij voor zo’n 15 miljoen euro verkocht aan Deportivo de La Coruña, de club waar Roy Makaay later de Gouden Schoen won. Overigens zat Makaay destijds regelmatig op de bank bij Oranje aangezien hij concurrentie had van Kluivert, Van Nistelrooij en Hasselbaink, een bonk spitsengeweld waar Nederlandse voetballiefhebbers nog weleens met weemoed aan terugdenken. Het is toch net even iets anders dan Vincent Janssen als spits van Oranje.


Met Deportivo maakte Luque vooral in de Champions League veel indruk. Ook een fikse ruzie tussen de aanvaller en zijn trainer Javier Irureta kon daar niets aan veranderen. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Juventus in 2004 kregen de twee Spaanse haantjes het op de training aan de stok over een oefening en verliet Luque stampvoetend het trainingsveld. Uiteindelijk bood hij zijn excuses aan en maakte hij het winnende doelpunt tegen Juventus, alsof Luque even wilde laten zien wie de baas was. Later dat seizoen haalden de Spanjaarden de halve finale van het miljoenenbal, mede door in de kwartfinale met 4-0 te winnen van het machtige AC Milan, een kunststukje dat niet zou misstaan in het nieuwe seizoen van Mindf*ck.

Onder meer Barcelona en Liverpool hengelden in 2005 naar de diensten van Luque. Vooral van die eerste club is dat opvallend, aangezien Barça hem een aantal jaar daarvoor nog had weggestuurd. De spits van de Catalaanse club, Samuel Eto’o, liet al weten dat hij zijn witte broer graag bij Barcelona zou zien. Ook een jaar later wilde Barça Luque halen, maar dan als vervanger van Eto’o en Lionel Messi, die geblesseerd waren. Albert Luque als vervanger van Messi, het staat er echt.

Ook Newcastle United wilde hem dolgraag hebben, maar de Spanjaard had daar weinig trek in. Voorzitter Freddy Shepherd vroeg de linkspoot wat hij wilde verdienen. Luque noemde een belachelijk hoog bedrag waar zelfs Matthijs van Nieuwkerk van zou flauwvallen. Pure bluf. Naar verluidt ging het om 85.000 euro per week, zo’n 4,4 miljoen per jaar. Tot Luque’s verbijstering ging Shepherd zonder te twijfelen direct akkoord. Toen bleek dat Newcastle ook moeiteloos de hoge transfersom (zo’n 20 miljoen euro) kon ophoesten, was de deal rond. Luque vertrok naar een club waar hij niets van wist.

Met frisse tegenzin verruilde hij zijn Spaanse paradijs voor het regenachtige decor van Geordie Shore. ‘Lucky Luque’ noemden de Engelse tabloids hem, maar die matige woordspeling verwees vermoedelijk vooral naar zijn bankrekening. Al vanaf de eerste minuut bleken Luque en Newcastle niet voor elkaar gemaakt. De Geordies, die houden van hardwerkende spelers, waren niet onder de indruk van Luque, de grillige Spanjaard die over het veld flaneerde alsof hij een rustig dagje aan de kust van Mallorca beleefde. Hij voelde zich totaal niet op z’n plaats, als Andrea Bocelli die optreedt op een gabberconcert. Bovendien liep hij al gauw een zware hamstringblessure op.

Albert Luque in zijn tijd bij Newcastle United. (Foto: Proshots)

Luque werd niet opgeroepen voor het WK in 2006 en gaf boos zijn coach Glenn Roeder de schuld daarvan. Dat hij in het hele competitieseizoen slechts één keer scoorde en daarmee de Premier League niet bepaald in lichterlaaie zette vergat hij even te vermelden. Het was niet Luques enige akkefietje met Roeder: zo verliet de dramaqueen eind 2006 boos het stadion toen hij hoorde dat hij niet in de selectie voor de wedstrijd tegen Watford zat.

Ook het seizoen daarna kon Luque geen indruk maken. Het meest memorabele moment was toen zijn Porsche de vernieling in werd gereden door een vrachtwagen. Gelukkig stond Luque op dat moment zelf naast zijn bolide te bellen. Hij staat tegenwoordig nog steeds op lijstjes van de grootste miskopen en de slechtste aanvallers ooit in de Premier League. Deze zomer bleek dat Newcastle United, tien jaar na dato, nog steeds bezig is om de transfersom van Luque af te betalen. Dit tot woede van de huidige trainer Rafael Benítez, die daardoor minder geld kan uitgeven aan nieuwe spelers. De periode van de Spaanse aanvaller in Engeland kan dus gerust als ‘onvergetelijk’ worden bestempeld.

Nergens was in 2007 nog interesse voor Luque, behalve in Nederland. PSV, Feyenoord en vooral Ajax wilden de Spanjaard om onbegrijpelijke redenen dolgraag hebben. Kwam het misschien door die exotische naam of z’n knappe Spaanse kop? We zullen het nooit weten. Enige wanhoop zal waarschijnlijk ook een rol hebben gespeeld. Ajax vond Mikel Arteta van Everton te duur en trachtte tevergeefs Arjen Robben naar de Eredivisie te halen, wat uiteraard niet lukte. Dat is een beetje alsof je met een tientje een Ferrari probeert te kopen.  

Ajax was dus ietwat wanhopig en liet Luque eind augustus 2007 een waanzinnig contract tekenen. Hij ging minder verdienen dan in Engeland, maar kreeg alsnog jaarlijks meer dan 2 miljoen euro overgeschreven. Bij Ajax kwam hij twee landgenoten tegen: Ismael Urzaiz – een man die als bijnaam ‘De Tank’ had, maar waar je desondanks de oorlog niet mee won – en Gabri. Luque startte best aardig in de Eredivisie en scoorde zelfs twee keer tegen VVV. Even konden de Ajax-fans dromen van een goede afloop.

In de uitwedstrijd tegen Feyenoord volgde een incident waar Luque tot op de dag van vandaag mee geconfronteerd wordt. Hij kreeg ruzie met Luis Suárez, een clash van twee ego’s van onmetelijke proporties, en een vechtpartij in de kleedkamer volgde. Na rust raakten twee andere spelers van Ajax geblesseerd, waardoor de Amsterdammers met tien spelers verder moesten en hun voorsprong verspeelden. Luque en Suárez kregen beiden een geldboete. Overigens was Luque jaren later opvallend genoeg een van de weinigen die het opnam voor Suárez, die tijdens een wedstrijd even aan het arm van Chelsea’s Branislav Ivanovic knaagde.

Een paar weken na de matpartij in de Klassieker kwam Luque in Amsterdam op de bank terecht. De linkspoot noemde het bankzitten zelf “onrechtvaardig”, iets wat zijn ploeggenoten ongetwijfeld over Luques salaris zeiden. De Spanjaard en zijn vader dachten daar trouwens heel anders over. Pa Luque stelde: “Dat Albert veel verdient, vind ik onzin. Sterker nog: hij verdient te weinig bij Ajax!’’. Nadat de nieuwe trainer Marco van Basten was uitgelachen haalde hij Miralem Sulejmani voor een duizelingwekkend bedrag en gooide hij Luque uit de selectie. Overigens was ook Sulejmani bij Ajax bepaald geen succes.

Albert Luque neemt een corner in de KNVB-beker. (Foto: Proshots)

Luque werd verhuurd aan Málaga, waar hij onder de Spaanse zon een aardig seizoen kende en acht competitiedoelpunten maakte. Later werd zijn nog doorlopende contract bij Ajax ontbonden, waardoor de Amsterdamse club wat extra ruimte kreeg om andere miskopen zoals Thimothée Atouba te contracteren. Luque kreeg in Spanje steeds minder speeltijd en vertrok in 2011 bij de club. Daarna werd het stil rondom Luque, die inmiddels een vermogen had waar Floyd ‘Money’ Mayweather zijn zonnebril voor zou afnemen.

Tegenwoordig staat de Spaanse linkspoot weer volop in de spotlights. Zo voetbalde hij met de Barcelona Legends, met onder andere Edgar Davids en Patrick Kluivert, een wedstrijdje in Oeganda. In Catalonië zijn ze blijkbaar vrij scheutig met de term “legend’’. Luque heeft immers nooit bij FC Barcelona in het eerste gespeeld. Zo kun je Dries Roelvink net zo goed ook een “FC Amsterdam legend’’ noemen. Ook deed Luque mee aan een triatlon en heeft hij verhitte discussies op tv als voetbalanalist. Daarnaast was hij deze maand aanwezig op een demonstratie tegen het Catalaanse referendum.

Al met al heeft Luque Ajax ruim 14 miljoen euro gekost. In ruil daarvoor heeft hij vier competitiedoelpuntjes gemaakt en de kleedkamer van De Kuip verbouwd. De carrière van Luque is er een met twee gezichten: in Spanje maakte hij naam als een gracieuze speler die succesvol was in de Champions League, terwijl Luque in Engeland en Nederland voor altijd bekend zal staan als een mythische miskoop en de man die een latere sterspeler van zijn droomclub FC Barcelona de hersens insloeg.

Dit is een verhaal uit de serie Voetbalgeschiedenis met Doodeman. Zie hier alle verhalen uit deze serie.

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen:

Mis niets! Like VICE Sports Nederland voor je dagelijkse dosis ijzersterke sportverhalen.

Logo