×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×
 

Hoe Heubach Hooligan veranderde in een jongerenbegeleider

DA
Dave Aalbers, Foto's door: Dave Aalbers

June 15, 2018, 10:45

“Clubliefde blijft altijd. Met de degradatie van Twente zat ik echt met een brok in mijn keel op de bank.”

Halverwege het interview staat Jeroen Heubach ineens op. “Vind je het erg dat ik even ga roken?“ Ik heb daar geen problemen mee. Heubach (43) loopt richting zijn kantoor om zijn peuken te halen en draait zich nog even om. Er volgt een harde lach: “Alleen jammer dat we er geen biertje bij kunnen pakken met dit lekkere weer.”

Heubach is namelijk aan het werk bij stichting Zekere Basis in Enschede. Al meer dan twee jaar probeert de oud-verdediger van MVV, NEC maar vooral FC Twente jongeren te begeleiden die thuis niet te houden zijn of eerder in een gesloten instelling hebben gezeten. Na zijn plotselinge ontslag als jeugdtrainer bij FC Twente in 2015 doet hij nu zijn best om deze jongeren terug te brengen in de maatschappij.

Voor zijn doorbraak als profvoetballer, stond Heubach zelf al regelmatig tussen de fanatieke supporters van Vak P, waardoor hij de bijnaam Heubach Hooligan kreeg. Hij is zo populair in de regio dat er mensen rondlopen met een tatoeage van hem. VICE Sports zoekt de Tukker op en praat met hem over zijn nieuwe leven, housefeestjes en zijn vriendschap met darter Andy Fordham.

VICE Sports: Weten de jongens die hier door jou worden begeleid wie ze voor zich hebben?
Jeroen Heubach: Sommige jongens herkenden me aan het begin meteen. Als er weer nieuwe gasten komen, vertellen ze het weer door. Op die manier weten al die jongeren het wel, maar ik ben ook maar gewoon een mens. Alleen ben ik voetballer geweest, dat is het enige verschil.

Wat doe je hier precies?
Ik sta hier voor de groep en doe eigenlijk van alles. Ik vind het geweldig om met die jongens te werken en probeer ze weer op het rechte pad te krijgen. Ik help ze met hun werk of we gaan sporten. Een keer in de week gaan we voetballen.

Trap je dan zelf nog een balletje mee?
De laatste tijd wat minder, want er moeten ook begeleiders hier op het complex bij de groep blijven. Maar als ik meega, zijn die jongens wel fanatiek hoor. Ze blijven maar gaan. Ze vinden het dan een uitdaging dat ik meedoe en proberen me door m’n benen te spelen. Er lopen nog aardig wat goede voetballers tussen.

Het eerste dat ik zag toen ik hier aankwam was een jongen op een scooter in een FC Twente-shirt.
Haha, dat kan kloppen ja. Die heb ik hem gegeven en sindsdien loopt hij er bijna elke dag in rond.

Zijn die gasten ook bekend met je bijnaam Heubach Hooligan?
Dat roepen ze nog weleens naar me ja. Ik kom er niet meer vanaf, maar ik vind het juist wel mooi. Soms tikken de jongens mijn naam in op YouTube en dan komen ze bijvoorbeeld een oude video tegen waar ik er niet uitzie. Dan lachen ze zich rot, vooral om eentje met een ander kapsel. Dat vinden ze prachtig.

Wanneer ging je zelf voor het eerst naar het stadion?
Toen ik een jaar of dertien was ging ik voor het eerst met vriendjes bij FC Twente kijken. Eerst stonden we naast Vak P en later stonden we er zelf in. Je leert die gasten langzaam kennen en er was echt een klik. Later ging ik ook regelmatig met die jongens mee naar uitwedstrijden. Soms liep het wel een beetje uit de hand. In die jaren gebeurde er wel wat vaker iets dan nu. Tegenwoordig staat alles meteen vast op video en dat soort dingen.

Kom je nog weleens in de Grolsch Veste?
De laatste paar wedstrijden ben ik wel geweest, maar dat was puur omdat mijn zoontje ineens weer naar Twente wilde. Daarvoor echt nog maar zelden. Dat komt vooral door hoe alles is verlopen toen ik ineens weg moest als jeugdtrainer. Toen had ik er echt helemaal geen zin meer in.

Ben je nog steeds kwaad over je ontslag?
Meer kwaad over hoe alles is verlopen. Daar zijn ze gewoon niet eerlijk over geweest. Ik kreeg te horen dat ik naar het trainingscentrum in Hengelo kon komen. Binnen tien minuten was ik weer thuis en was ik ontslagen. Ik kreeg helemaal geen uitleg. In de periode ervoor had ik al een paar keer gevraagd hoe mijn toekomst eruit zou gaan zien. Mijn contract liep af, maar ze bleven maar roepen: “Maak je niet druk, dat komt echt wel goed.” Daardoor was ik echt pissed off natuurlijk.

Is er achteraf ook niet verder over gesproken?
Ik heb daarna niemand van Twente gesproken. Alleen als ik later zelf weer eens op de club kwam, dan praat je natuurlijk met mensen. Maar verder? Geen telefoontje. Niks.

Is je clubliefde hierdoor minder geworden?
Clubliefde blijft altijd. Vooral met de degradatie zat ik echt met een brok in mijn keel op de bank. Dan denk je een beetje na, en rook je een sigaretje. Dat hielp wel iets, maar het blijft gewoon ontzettend klote.

Wat vind je ervan dat verschillende supporters een tatoeage van jou hebben laten zetten?
Als ik heel eerlijk ben: ik vind het een hele eer. Sommige mensen hebben een tattoo van een artiest en sommige van mij. Ik ben er echt trots op. Ik ben er twee keer bij geweest toen iemand er eentje liet zetten. In beide gevallen een foto van mij waarop ik mijn middelvinger opsteek. De een heeft hem op zijn kuit en de ander op zijn arm. Dat is gelijk een hele sleeve, waar ook nog Blaise Nkufo en Sander Boschker op staan.

Hoe zijn de tripjes die je regelmatig met de supporters naar het Schotse Stranraer maakt?
Er zit daar een supportersvereniging van FC Twente en daar gaan we dan een beetje zuipen, voetballen en trainingen geven aan de jeugd van Stranraer. Het is altijd lachen, maar na vier keer vind ik het wel mooi geweest. Het is altijd hetzelfde en het is maar een heel klein dorpje. Er is weinig te doen en alles sluit al om twee uur ’s nachts. Dan lig ik in ieder geval op tijd in bed, dat dan weer wel. Ik ga af en toe trouwens nog weleens naar een housefeestje. Soms naar een festival in Enschede en laatst ben ik nog naar het 25-jarig jubileum van Thunderdome geweest. Misschien dat ik in september nog naar de laatste editie van Q-BASE ga in Duitsland.

Thunderdome en Q-BASE gaan er vrij hard aan toe, toch?
Vroeger was het nog wel wat rustiger. Ik ga meestal een beetje naar old school-dingen en die zijn er tegenwoordig weer wat vaker. Q-BASE is altijd lekker hard en zo’n feestje is gewoon mooi. Je moet ook een beetje jong blijven hè?

Ga je vooral naar dagfestivals of ga je ook regelmatig kamperen op zo’n festivalterrein?
Vooral naar dagfestivals. ’s Avonds weer gewoon braaf naar huis.

We spraken onlangs Ramon Zomer, een echte campingliefhebber. Ben jij dat niet?
Zeker wel, ik ga juist al jaren naar de camping. Toen mijn kinderen klein waren, gingen we vaak al ergens hier in de buurt. Mijn vrouw zat dan al op de camping en dan kwam ik vanuit de training door. Ik vind het heerlijk op de camping. De kinderen gaan en staan waar ze willen en ik kan lekker zitten met een sigaretje en een biertje. Ik ga nu ook voor het vijfde jaar achter elkaar naar L’Estartit in het noorden van Spanje. Caravan achter de auto en daar gaan we weer.

Speel je ook nog bij de amateurs?
Ja ik speel nog steeds op zondag een wedstrijd met het tweede elftal van Sportlust Glanerbrug. Ik heb van tevoren gezegd: “We gaan niet trainen, daar heb ik geen zin in.” Waarom zou ik trainen? Ik heb al zoveel getraind in mijn leven. Ik ben wel een paar kilo’s te zwaar, dat weet ik zelf ook. Soms denk ik weleens: moet ik daar niet wat aan doen? Maar ik heb er gewoon geen zin in. Ik vind het ook wel fijn zo. Ik ga al helemaal niet naar de sportschool waar iedereen je zit aan te gapen. Daar hou ik helemaal niet van.

Je ziet jezelf niet tussen de spierbundels aan de gewichten trekken?
Nee, daar heb ik echt helemaal geen behoefte aan. Ik ga veel liever voetballen. Lekker op het bankje zitten en nog een half uur of twintig minuten meedoen. Tijdens mijn carrière was extra krachttraining ook echt niks voor mij.

Je vrouw maakt kunst en heeft schilderijen in een lunchroom hangen. Ben je zelf ook een kunstliefhebber?
Nou, niet echt. Zij vindt het leuk om te doen en we hebben het ook in huis hangen. Ze heeft ook weleens opdrachten voor andere mensen. Het is een beetje abstracte kunst.

[Heubach laat een korte stilte vallen.]
Of weet ik veel hoe ik het allemaal moet noemen. Dat weet ik toch allemaal niet. Ik ben weleens mee geweest naar een kunstbeurs omdat ze anders de hele dag alleen moest zitten. Voor de rest vind ik het vooral leuk dat zij het doet.

Ik zag een foto van je voorbijkomen met Andy Fordham. Ben je een dartfan?
Ik ken Andy al heel lang. Ik raakte een keer tijdens een oefenwedstrijd van FC Twente in Duitsland met zijn manager in gesprek, en later ook met Andy zelf. Toen hij daarna wedstrijden in Nederland had, ging ik er steeds naartoe. Dan ging ik ook weleens mee achter de schermen, in de ruimte waar ze allemaal ingooien. Zo heb ik ook verschillende andere darters ontmoet. En Andy vond het wel lekker om voor de wedstrijd een biertje te drinken. Er was dus meteen een klik. Er is een mooie vriendschap ontstaan. Hij is ook een paar keer bij FC Twente wezen kijken.

Over FC Twente gesproken: zou je nog willen terugkeren in de voetballerij?
Bij FC Twente weet ik het niet. Dan zal ik eerst goede gesprekken moeten voeren, maar je weet het maar nooit. Voetbal is altijd mijn leven geweest en het is niet per se een gesloten boek.

Je bent er als prof in ieder geval met een klap uitgegaan als huurling bij NEC tegen Ajax in 2010.
Haha ja, FC Twente verhuurde me dat laatste half jaar aan NEC. De dag ervoor kwamen ze het kampioensshirt brengen. Ik zei toen meteen: “Als jullie kampioen worden, dan trek ik hem aan.” Dat gebeurde en toen ben ik nog even langs het Ajax-vak gelopen en heb ik mijn vuisten de lucht in gestoken. Later belde de beveiliging van NEC nog dat ik dat echt niet kon maken. Ook de KNVB kwam nog om de hoek kijken en was sprake dat er misschien een schorsing zou komen vanwege provocerend gedrag. FC Twente-supporters praten er nog steeds over. En weet je? Het maakte toch niks uit als ze me zouden schorsen, want ik wist ik toch allang dat ik ging stoppen. Het was gewoon lachen.

Logo